"Toernooi 6x6 kwart veld voor jeugd onder 8 jaar"

27 oktober 2019

biografie

Willem van Hanegem (Breskens, 20 februari 1944) is een Nederlandse profvoetballer, trainer en coach. Hij behoort tot de beste voetballers die Nederland gekend heeft. Hij won met Feyenoord in 1970 de Wereldbeker en de Europacup I. Vier jaar later won hij met de club uit Rotterdam de UEFA Cup. Zijn bijnaam is De Kromme.

Van Hanegems laatste functie in de voetballerij was die van hoofdtrainer bij FC Utrecht. Hij werd daar op 23 december 2008 ontslagen. Hij was eerder onder meer trainer van Feyenoord, AZ, Sparta en assistent-bondscoach. Nu is hij columnist voor het Algemeen Dagblad en analyticus bij Ziggo Sport.

 

 

Jeugd

Van Hanegem werd geboren in 1944. Hij was de zoon van de garnalenvisser Lo van Hanegem (1905-1944) en Anna van Grol. Moeder Anna was geboren in Rochester (New York) in een familie van Nederlandse emigranten, die terug zouden willen keren naar Zeeuws-Vlaanderen. Bij een geallieerd bombardement op Breskens op 11 september 1944 kwamen vader Lo, broer Izaäk en zijn zuster om het leven.

 

In het voorjaar van 1946 vertrok zijn moeder met haar kinderen naar Utrecht, waar Willem opgroeide. Als jonge straatvoetballer bleek hij te beschikken over een sterk linkerbeen. Tijdens een training van Velox stond hij langs de lijn en iedere bal die naast het doel verdween, schoot hij zo secuur terug dat trainer Daan van Beek hem vroeg bij de club te komen spelen. Een half jaar later speelde hij in het eerste van de club.

 

Voetballer

Van Hanegem deed vooral van zich spreken toen hij in 1968 in Feyenoord terechtkwam en één van de grote vedetten in de geschiedenis van de club werd. Zijn tactisch inzicht, zijn passing en zijn wedstrijdmentaliteit werden geroemd. De eerste jaren van zijn carrière werd hij meestal "Wim Hanegem" genoemd. Die fout komt zelfs voor in het programmablad van zijn eerste interland, in 1968 tegen Schotland. Pas na drie interlands is zijn correcte naam tot de KNVB doorgedrongen.

Het grootste succes haalde hij in 1970, toen hij een belangrijk aandeel heeft gehad in de winst van de Europacup I. Met Feyenoord werd hij driemaal kampioen van Nederland en won de Wereldbeker in 1970 tegen Estudiantes. In 1974 won Feyenoord de UEFA Cup door in de finale Tottenham Hotspur te verslaan.

Met het Nederlands elftal haalde hij een tweede plaats op het WK van 1974. Tijdens het EK van 1976 bereikte Nederland de halve finale. Tijdens de wedstrijd tegen Tsjechoslowakije weigerde Van Hanegem naar de scheidsrechter, die hem bij zich riep, toe te lopen, met als reden een vergrijp op Johan Cruijff, waarna doorgevoetbald werd en gescoord. Van Hanegem werd aanvankelijk geselecteerd voor het WK van 1978. Toen Hugo Hovenkamp zich met een knieblessure afmeldde, besloot ook Van Hanegem niet naar Argentinië te gaan.

Na drie jaar bij AZ'67 en een jaar in Chicago speelde hij nog twee seizoenen bij FC Utrecht, waarna hij zijn loopbaan afsloot bij Feyenoord. In zijn afscheidswedstrijd (Feyenoord tegen het WK-elftal van 1974, waarin hij voor Oranje speelde), kreeg hij zo maar een rode kaart van scheidsrechter Charles Corver, waarna hij op de schouders van de spelers van het veld gedragen werd.

 

Clubs

Velox (1962-1966)

Xerxes (1966-1967)

Xerxes/DHC (1967-1968)

Feyenoord (1968-1976)

AZ'67 (1976-1979)

Chicago Sting (1979)

FC Utrecht (1979-1981)

Feyenoord (1981-1983)

 

Prestaties

Van Hanegem scoorde in 17 jaar tijd 84 competitiedoelpunten. Hij speelde 298 keer voor het eerste van Feyenoord en speelde 52 interlands en 41 Europacup-wedstrijden (18 doelpunten). Van Hanegem was twee interlands de aanvoerder van Oranje.